Ik ging kanoën met Cees, Lucas, Bas en nog twee andere kinderen.
En we voeren de Durance vanaf de camping tot het gat.
Maar hij was toen heel veel bruiner vanwege dat het die nacht heel hard had geregend.
En dus ging het ook veel sneller. Het varen was heel leuk met grote golven en ging goed.
En toen we bij het gat kwamen toen ging ik naast iemand anders eraf en toen gingen we tegelijk om maar ik kwam weer boven en ging toen weer om en toen ging ik zwemmen.
Tijmen
De eerste rol van Tijmen lukte bijna
Tja, waar zal ik beginnen. Eigenlijk begint het verhaal 3 jaar geleden. Ik peddel wat heen weer op een rivier. Voor me zie ik wat water opspatten. Daarom ging ik maar wat naar rechts waar het wat rustiger leek. Ik draai het keerwater in en dacht: “ Oh, nu ben ik zomaar langs het gat gevaren. Dat is stom.” Ik baalde er wel een beetje van dat ik niet door de golven was gegaan.
Vorig jaar lette ik beter op. Toen we bij het gat kwamen zag ik het water spatten en dacht: “Daar moet ik zijn”. Dit bleek niet helemaal het geval te zijn. Het resultaat is terug te lezen in de vaarverslagen. Dit jaar kreeg ik een kans op revange. Er stond weliswaar een ietsiepietsie meer water maar ik kreeg een herkansing. Deze keer zou het perfect gaan. De invaart was deze keer over rechts. Ik zwaaide wel een beetje ver naar links maar dat zou toch moeten kunnen. De 1e golf zette me een stukje weg. Dat kon ik corrigeren. De 2e golf zette me verder weg en de 3e golf deed hap slik en weg.
Ik zette mijn rol in maar een combinatie van chocolademelk en hoge golven maakte het er niet eenvoudiger op. Tijdens mijn rolpogingen zag ik Tom steeds dichterbij komen. Helaas was na poging 5 een duidelijke mismatch aanwezig tussen de hoeveelheid lucht in mijn longen en de afstand die Tom nog moest overbruggen. Toen mijn hoofd weer een beetje meer in mijn comfortzone was (boven water) kreeg ik wel snel een puntje van hem. Tom poogde me naar de dichtsbijzijnde werplijn te varen. Die werd vakkundig vlak onder mijn handen weggetrokken zodat Tom me uiteindelijk helemaal naar de kant moest brengen. Dit lukte. Bas had mijn boot al aan de kant en ik had mijn peddel vast. Dus toen ook ik op de wal stond waren alle essentiële attributen weer bij elkaar en konden we ons eindelijk opmaken voor de lunch.
Jacques
De afstand tussen Jacques en Tom was nog net te groot.
Wat was het allerleukste moment van de kajaktour, en waarom?
Het gat! Lekker heel veel golven, dat ik het bijna heb gehaald en dat ik toch omviel.
Wat was het meest leerzaam, wat heb je geleerd tijdens deze tour?
Blijven peddelen in de grote golven. Ik stopte met peddelen omdat ik water in mijn gezicht kreeg en daardoor werd ik omgegooid.
Je bent even gaan "zwemmen" (uit de boot gevallen)! Hoe voelde dat? Was het koud, grappig, of misschien een beetje spannend? En wat was het eerste wat je dacht toen je in het water lag?
Ik was niet verrast, want ik hing even schuin. En het water was wel koud.
Als je de kajaktour in één woord zou moeten omschrijven, welk woord zou dat dan zijn? En kun je kort uitleggen waarom je juist dat woord kiest?
Geweldig! Het had hele grote golven en ik ben pas bij het gat omgegaan. Ik was trots op mezelf!
Was er iets onverwachts of grappigs dat gebeurde tijdens de tour, misschien iets wat je niet had verwacht?
Voordat L viel ging mijn kajak best steil omhoog en dat was erg leuk.
Stel je voor dat je een superheld bent die kan kajakken. Welke superkracht zou je dan hebben op het water, en wat zou je ermee doen tijdens de tour?
Waterkrachten, en dan zorg ik dat iedereen niet omvalt en dat ik mezelf ook weer overeind kan rollen.
J.
De kajak van J. ging best steil
J. hangt even schuin
Wat was het allerleukste moment van de kajaktour, en waarom?
Dat ik ging zwemmen halverwege en in het gat!
Wat was het meest leerzaam, wat heb je geleerd tijdens deze tour?
Dat ik meer moet opkanten.
Je bent even gaan "zwemmen" (uit de boot gevallen)! Hoe voelde dat? Was het koud, grappig, of misschien een beetje spannend? En wat was het eerste wat je dacht toen je in het water lag?
Koud, spannend, grappig en een beetje eng.
En het eerste wat ik dacht was dat ik mezelf moest lostrekken.
Als je de kajaktour in één woord zou moeten omschrijven, welk woord zou dat dan zijn? En kun je kort uitleggen waarom je juist dat woord kiest?
Gaaf, Het gat was heel leuk, er waren hoge golven. En ik vond het leuk omdat ik twee keer omviel.
Was er iets onverwachts of grappigs dat gebeurde tijdens de tour?
Dat ik in één keer omviel door een golf die van de zijkant af kwam.
Stel je voor dat je een superheld bent die kan kajakken. Welke superkracht zou je dan hebben op het water, en wat zou je ermee doen tijdens de tour?
Superkajakker, dat ik altijd omhoog kan rollen, en anderen kan redden en van watervallen kan springen.
L.
Een rustig tochtje op de Durance stond op de planning, met een wat lastiger stukje na het gat. Tja, dat is wel even anders geworden. Na flinke plensbuien kwam al de opmerking bij het ontbijt dat je aan de kleur van het water kon zien hoe hard het geregend had. Bij bruin water was er toch echt wel flink wat water bij gekomen. Nou, dat was wel te zien voordat we instapten. De dam van de kinderen was nergens te bekennen in de bruine massa die voorbij spoelde.
Het was nog steeds wel prima te doen, maar wel met hogere golven. Nou, het was een flinke uitdaging voor deze beginneling. Maar van de vorige dag wist ik nog: actief zitten en blijven peddelen. Dus dat was wat ik (meestal) ook deed. Ook toen E mij per ongeluk het woelige (leukere) water in begeleidde met hoge golven die mij van twee kanten sandwichsten. Alleen toen mijn kajak zich in een kolk omdraaide en ik de verkeerde kant uitkeek, begon ik te twijfelen. Dat resulteerde in een zwempartij.
Dus even op een “rustig” stukje gevraagd wat ik wél had moeten doen en het antwoord was vrij duidelijk: peddelen… nooit stoppen met peddelen. Dus toen de stroming mij van L’s lijn afbracht in de heftigere golven, heb ik me er al peddelend doorheen geslagen en vaarn toen ik weer in een kolkje terechtkwam, ben ik er stroomopwaarts uitgepeddeld. Helaas was ik toen wel mijt kwijtgeraakt om goed door het gat te komen, met als resultaat een onderwateruitstap, L die flink moest werken om mijn boot te vangen, S die mij met de lijn uit het water viste en zich flink schrap moest zetten om niet ook een duik te nemen.
Na een adempauze werd er besloten dat de waterstand in combinatie met het nog te komen traject nog net wat te heftig was voor de beginners om verder te varen. Maar gingen wij allemaal met een tevreden gevoel naar huis. Het was een leuke vaart, met aardig wat uitdaging en mooie momenten. En de waterstand van 85 kuub/s bleek naderhand niet geheel beginnersvriendelijk te zijn geweest, dus zijn we met zijn allen trots dat we dit zo goed doorstaan hebben.
Hanna
Hier slaat Hanna zich nog peddelend door de golven heen…
… en hier doet ze een onderwater uitstap
John komt geheel tevreden het keerwater invaren terwijl Dennis door de chocolademelk rolt
Framke saampjes door het gat
Laura’s Centrifuge maakt z’n naam waar
Nora laat zich niet gek maken en blijft gewoon rechtop
Waterstanden: 85 m3/s / 83 cm bij instap, dalend naar 75 m3/s / 76 cm bij uitstap @ Embrun (La Clapière)
Vaarders: (vrijwel?) iedereen
Instap: Camping Mille Vents
Uitstap: Embrun, rivier-rechts, direct na de voetgangersbrug, bij het raftcentrum
Lunch bij het gat
Honger!
Zie ook:
