Vésubie
Vandaag staat de Vésubie op de planning. Nadat alle boten beneden zijn en ik net een hap van mijn croissant op heb - geen tijd meer - mijn groepje wil weg. Na een groepsfoto door fotograaf Nonja kunnen we gaan varen. Nou ja varen, het eerste stuk was het water erg dun en was het meer een combinatie van door stenen heen naar beneden schuiven. De eerste passage in de kloof had met varen ook niet veel te maken.
Jacques demonstreert hoe droog het was
Voor het eerst in een lange tijd zat ik weer in mijn kleine bootje (de Kingpin), mijn benen sliepen meteen, dus onder de passage die je normaal over rechts moet varen (lijkt veranderd te zijn) besluit ik mijn schoenen uit te trekken. Omdat ik - in het verleden dan - altijd op de raarste plekken wel weer in mijn kajak kan komen dacht ik: dat kan ik hier ook. Maar het moment dat ik mijn rugsteuntje onder mijn billen weg haal gaat het toch fout en kukel ik uit de kajak. Op dat moment kan ik ook niet meer zeggen dat ik in het keerwater zat dus telt dan ook als zwemmen. Gelukkig kon ik daar gewoon staan dus boot was zo aan de kant, geleegd en konden we verder. Wij als groep hebben enorm veel lol gehad met het “varen” in de flipperkast.
Dit is de passage die Marije ‘de passage die normaal gesproken over rechts gevaren wordt’ noemt
Het groepje achter ons had wat minder schik en na een klein stuk samen te hebben gevaren besluiten we een lunchplek op te zoeken. Daar net aangekomen komt ook groep 3 aanvaren en omdat die bij de instap hebben gezien dat het water aan het zakken is besluiten die - in angst dat het water straks helemaal weg is - meteen door te varen. Ook wij stappen - na enig morren - weer in. Jacques zat al op de kant met zijn bammetje dus zo gingen wij van groep 1 naar groep 3. Op dat moment merkte hij ook dat het water in die 3 minuten lunchpauze een klein beetje gestegen was en ook op het water merkten wij dit. Dus in plaats van stenen knuffelen en flipperkasten konden we eindelijk gaan varen. Dus heerlijk keerwaters gevaren en genoten van het uitzicht in de kloof.
Flipperkasten
Door alle inspanning werd het toch tijd voor lunch en hebben we een mooi zonnig steenstrandje uitgekozen. Terwijl ik - al bammetje etend - zat te staren naar een riviersteen die steeds meer water kreeg, zag ik naast mij Rob ineens wegrennen. Het water was inderdaad aan het stijgen dus zijn - maar nog meer mijn - kajak lagen niet meer op het strandje maar al in een stukje rivier. Dit was vast een reden tot schrijven geweest maar ach - die had ik toch al. Vrij snel kwam ook het laatste groepje aangevaren en die kwamen meelunchen. De reden dat ik vervolgens in een deuk lag had iets te maken met een gat in een dijk…
Ook het laatste stukje van de rivier hebben we heerlijk genoten, leuke keerwaters, leuke speelgolfjes, goed weer maar ook goed gezelschap. Wij hebben - denk ik - met ca 5,5 m3 gevaren, de eerste groep had maar ca 2,5-3 m3 en dat is wel echt dun. Met onze waterstand (buiten dan het eerste stukje kloof toen het nog laag was) is het prima te doen - niet spannend maar wel vermakelijk.
Rob
Bram demonstreet z’n party-trick: de flatspin
Op het eindpunt was al snel Dènis er met heerlijke ijsjes, wát een cadeautje, en een goede afsluiting van een leuke vaardag.
Eindpunt, Gert en Nyke
IJsjes!
Marije
De Vésubie (oftewel Vesubià in het Occitan) is een relatief kleine rivier in het departement Alpes Maritime. Zij ontspringt in de Mercantour op de flanken van de Cime de Gélas vanuit het Lac Blanc op ongeveer 2650m hoogte. Na een korte reis van slechts 46km mondt zij in de Var, slechts een kleine 20km van de Middellandse Zee bij de mooie Romeinse stad Nicaea, tegenwoordig Nice. Een stad waar vele goden werden aanbeden.
(Wikipedia) Een van de oudste Romeinse goden was Janus (Latijn: Ianus). Janus was de god van het begin en het einde, van het openen en het sluiten. De deur (ianua) droeg daarom zijn naam. Daarom draagt ook de maand januari zijn naam en werd hij aangeroepen aan het begin van het zaai- en oogstseizoen.
Wat heeft de Vésubie met een oude wispelturige tweekoppige god in een toga te maken vraag je je nu af? Nou, dat zal ik je vertellen. In die 46km heeft de Vésubie vele gezichten. Van zeer hoog alpine murmelend beekje tussen de fluitende marmotten. Klaterend door dichte en donkere bossen , dan weer ruisend en klaterend van watervallen onder kleine boeren gehuchten die tegen de bergwand aangeplakt lijken. En voor het laatste stuk verdwijnt zij in een mysterieus smalle en donker groene schemerwereld. De fameuse gorges de Vésubie.
Niet alleen het landschap wisselt. Ook het water dat zij voert wisselt sterk. Het jaarlijks gemiddelde bij de peilschaal van Utelle is ong 8m^3/s. Bij sneeuw smelt en sterke regen in voorjaar en herfst is het gemiddelde ong 12 tot 14m^3/s, maar in de zomer kan het zakken tot een zeer magere 1,5m^3/s. Contrasteer dit met de absurd hoge waterafvoer van 2 oktober 2020. Als gevolg van storm Alex steeg de afvoer tot 644m^3/s. De peilschaal steeg tot 6m92. Met grote schade tot gevolg. Ze waren net aan het herstellen toen storm Alice op 20 oktober 2023 dit geintje nog eens herhaalde.
Zoals je ziet heeft de Vésubie vele gedaanten.
(Wikipedia) Als god van poorten werd Janus ook gezien als de god die de hemelpoort opende of sloot. Bij alle offers en gebeden werd hij het eerst, zelfs vóór Jupiter, genoemd, omdat zonder hem de hemelpoort gesloten zou blijven voor gebeden.
En hier is waarschijnlijk de oorzaak van de zeer verschillende ervaringen die de verschillende groepen vandaag op (of half naast) het water hebben gehad. Wij hebben ons in onze voorbereiding totaal gericht op de godin der Vésubie, dat zij ons een mooie tocht mocht gunnen. Wij hebben te weinig oog gehad voor degene die de deur tot al dit moois kan openen of sluiten. Net toen wij alle bootjes beneden hadden gebracht via het beruchte geitenpaadje en toen ik mij neervleide voor een welverdiende rust in de schaduw naast het koel stromende water, merkte ik dat de afstand tot het water opeens veranderde.
We weten de oorzaak niet. Heeft een functionaris van de stuwdam de klep dichtgezet omdat hij zijn lunchpauze ging genieten? Of is het water weggeleid om de vele karaffen water in de restaurants van Nice en Monaco te vullen?. (De dam in Saint-Jean-la-Rivière is sinds 1855 hoofdzakelijk voor drinkwatervoorziening van Nice en Monaco.)
Gevolg is wel dat het water alarmerend snel zakt. De ingangspassage van de kloof, net onder de wegbrug, is geen schim meer van het gevreesde gevaar dat in de vele riviergidsjes staat beschreven. Het zou een IV- moeten zijn. Maar nu. Klotsend van steen naar steen duwen we ons naar beneden.
Bart vindt het niet zo spannend
Martijn
Droge kloof
Indachtig het verloop van de peilschaal op de vorige dagen in de week (als water weg dan voor vier tot zes uur) hebben we besloten om zo snel als mogelijk door te varen om niet het hele stuk door de kloof te moeten lopen. De kloof is nog steeds fantastisch mooi. Veel mooier nog dan dat je van af de weg op ong 30m boven je hoofd kan zien. Prachtig zacht groen licht. Poelen met helder blauw water. De sfeer past heel mooi in een attractie van de Efteling.
We hebben er te weinig oog voor om er echt van te genieten. Om de haverklap steken we vast op grindbedding of tussen een paar grotere stenen. De afvaart kost veel duwen, trekken en kracht. We zijn zo gefrustreerd dat we zelfs een poging doen om in Utelle een moeilijke extractie van mensen en materieel uit de kloof te doen en vervolgens de auto’s op te halen. Peilschaal staat daar op het moment dat wij passeren op 45cm. De groep na ons (ong 45min later) heeft een peilschaal van 75cm. Veel beter en vééél leuker varen.
Omdat we met in onze hoofden het doemscenario van meerdere uren droogte hebben, lijkt doorpeddelen het minste van de twee kwaden. Het Lijkt alsof we het water inhalen, want het schuren wordt minder. Maar misschien hebben we onze ogen niet goed de kost gegeven en was het water al aan het stijgen. Ik weet dat ik dat ook heb gedaan want ik heb mijn lensdopje open gezet toen we even uitstapten bij Utelle. Het water was zo laag dat ik niet gemerkt heb dat het open was totdat ik onder de pont Durandy ben uitgestapt. De binnenkant van mijn boot was nog steeds zo goed als droog! Vandaar dat U mag genieten van dit betoog.
Bij de uitstap kijk ik nog een paar keer op Rivermap.ch. Ik geloof mijn ogen niet als ik de grafiek zie 🤯
Precies bij het laagste punt van de grafiek hebben wij onze afvaart gedaan. Als je dit met opzet probeert lukt het je nooit.
Was ik een beetje gefrustreerd? Hoe komt u erbij.
Lessons learned; ga niet teveel in je hoofd zitten en neem de kansen waar die zich aandienen.
Bart
Instap: in dorp - Saint-Jean La Rivière - via geitenpaadje naar beneden. Dit is niet de officiële instap, die is bij de wegbrug net onder het dorp.
Uitstap: Le Plan du Var - tussen de twee bruggen, rechts. Parkeren bij de Le Cros d’Utelle lukte niet.
Waterstand: nogal wisselend, zie verslag en screenshot. 70-75cm (~5,2 m3) is leuke waterstand. 45cm (2,7 m3) is dat zeker niet.
Vaarders groep 1 (of 3): Bram, Jacques, Rob, Marije
Vaarders groep 2 (of 1): Bart, Annelie, Roel, Martijn
Vaarders groep 3 (of 2): Peter, Dènis, Cees, Eva, Beatrix
Vaarders groep 4: Nyke, Gert, Franck, Marlou, Laura
Oude-mannen-dag op de Coulomb
In het begin van de week kwam Roy met het idee om met Rien en Pap een rustig stukje te gaan varen. Ik had hier ook wel oren naar en toen het plan ook logistiek gepland werd besloot ik ook om mee te gaan. Het plan was om tegelijk met het de rest te vertrekken, alleen het zonnetje stond op ons bolletje dus het ging allemaal iets rustiger aan. Om half 11 vertrokken we rustig naar de instap.
De Coulomp is een heerlijke beek en iedereen kwam er goed door en na 3 uur stonden we weer op de camping. Alle oude mannen zijn in hun bootje blijven zitten en hebben zich goed vermaakt. Kortom een geslaagde tocht.
Lucas
Waterstand: 18 m3 op de Var bij Entrevaux, geen peilschaal op de Coulomp
Vaarders: Roy, John, Rien en Lucas
Instap: N202 ter hoogte van Pont de la Donne
Uitstap: Camping du Brec
Lucas zoekt de route?
Zie ook:
- Alpenweekopwarmdag Hohen-Limburg 2026-04-18
- Alpenweek 2026 dag 1 - Coulomp 2026-04-26
- Alpenweek 2026 dag 2 - Var, Gorges de Daluis 2026-04-27
- Alpenweek 2026 dag 3 - Boven-Verdon 2026-04-28
- Alpenweek 2026 dag 4 - Beneden-Vésubie (en Coulomp) 2026-04-29
- Alpenweek 2026 dag 5 - Midden-Verdon P2 2026-04-30
- Alpenweek 2026 dag 6 - Var, Gorges de Daluis en Coulomp 2026-05-01
