NKSV de Batavier - Alpenweek 2026 dag 5 - Midden-Verdon P2 2026-04-30

En zo is het alweer dag 5 van de Alpenweek. En wat voor een dag! Gisteravond werd duidelijk dat de stuwdam zou gaan draaien en wel met 40 m3. Dat werd met gejuich ontvangen. Zeker na het avontuur van dag 4 op de Vésubie waarbij we op magische wijze precies in de allerlaagste waterstand van de week terechtgekomen waren (zie verslag dag 4). Vandaag zou het water rijkelijk vloeien!!! Dat is erg fijn, maar het bezorgt menig Bata4 ook een toename op de spanningsmeter…

De aflaat zal tot 12.00u zijn. Dat in combinatie met een klein uur rijden (en het brood pas om 8:30 gekocht kan worden, red.) betekent dat we om 9.00u willen vertrekken. Ook dat geeft menig verhoging op de spanningsmeter aangezien we tot dan toe comfortabel om 10.00u afreisden. De ontbijtspullen staan netjes op tijd klaar, het brood arriveert om 8.45u en dan zijn er nog 15 minuten om brood te smeren en alles verder op orde te krijgen. Laten we het gecontroleerde chaos noemen. We vertrekken iets na 9.00u…

De gecontroleerde chaos van de ontbijttafel

Aangekomen bij Pont de Taloire hebben we uitstekend zicht op de Verdon. Met 40m3 een indrukwekkende sloot die flink doorstroomt. De oevers zijn moeilijk zichtbaar omdat er veel takken en struiken in hangen. Plekken waar je zeker niet in wil belanden en dat maakt enkele vaarders nerveus. Het tempo en volume is echt een tandje meer dan wat we tot nu toe gehad hebben en dat in combinatie met wat vermoeidheid een niet volledig opgeladen batterij maakt dat enkele Batavieren besluiten niet te gaan varen. Altijd goed om verstandige keuzes te maken.

Instap
Instap

De chauffeurs stappen in de auto en nadat ze de grote passage een kilometer verderop bekeken hebben rijden ze naar het uitstappunt. Dat staat in Google Maps op Pont Carajuan gemikt, maar dat maakt wel dat je dan over de linkeroever rijdt en uiteindelijk een zandweg opgestuurd wordt. Die brug was dus niet zo goed bereikbaar en na minstens 20 minuten omrijden parkeren we de auto op de gratis parkeerplaats die speciaal aangelegd is voor de toeristen. Stukje vòòr de brug, dus voor de volgende keer goed opletten.

Tijdens het omrijden bekijken we de passage

We vertrekken rond 11.30 uur en de waterstand is nog hetzelfde, lekker rap, lekker veel volume. Na een kilometer komen we bij de grootste versnelling van de dag. Aan de rechterkant zijn prima keerwaters waar uitgestapt kan worden om het monster te bekijken. Er zijn twee routes. De logische rechts en de minder logische links. De meeste vaarders kiezen voor rechts en als je de hoofdstroom goed weet te vinden, dan is het best te doen. Je steekt dan door naar links, brengt de punt naar rechts en komt dan vrij vlot in het grote keerwater achter de grote rots terecht.

Beatrix vaart in een klein bootje…

… met meer lucht blijf je makkelijker drijven ;) (Bram)

Afwijken van deze vaarlijn kan echter wat moeilijkheden geven. Zo schiet Lucas door en komt hij tegen de wand links. Hij duwt zich nog af, maar de Verdon verzwelgt hem. De eerste rolpoging mislukt, maar zoals een echte poloër betaamt vecht hij en komt boven met de tweede poging. Luid applaus voor de beste man.

Lucas weer rechtop

Zo vergaat het ook Marlou. Licht zenuwachtig wil ze graag achter Bart aan, zodat ze de juiste lijn kan pakken. Bart is even daarvoor al over links gegaan en wil de versnelling ook nog wel over rechts nemen. Hij komt er prima doorheen. Met voldoende snelheid gaat hij naar links en ontwijkt daarmee de wals op de grote rots. Marlou volgt keurig, maar ontdekt dat vaart maken in een Wavesport Diesel toch echt wat minder makkelijk gaat. Zit hem waarschijnlijk in de naam van de boot… Ze komt vaart te kort en de wals zet haar op de kop. Maar… Marlou geeft zich niet snel gewonnen. Ondanks de zenuwen vooraf weet ze kalm te blijven en legt ze temidden van het WW3-water haar peddel beheerst in de juiste positie. Met een kordate beweging zet ze de boot weer recht en glijdt ze het keerwater in. Wederom onder luid applaus van de andere Batavieren.

Bart, met…

Marlou erachteraan…

Net als Bart besluiten Bram en Peter om de rapid nogmaals te doen. Bram pakt de linkerroute en gaat er soepel doorheen. Peter pakt dezelfde route en heeft plannen. De lijn in zijn hoofd ziet er prachtig uit en het zou moeten resulteren in een mooie slide zo langs een flinke steen de hoofdstroom in. Beeldmateriaal laat zien dat dit toch anders verloopt. Een flinke knal op de steen en met een hoop gesteun en gekreun komt Peter naar beneden. Elleboog goed geraakt en ribbenkast wat ingedeukt (net als het ego) zijn de gevolgen van deze actie. Beelden zijn op te vragen bij ondergetekende.

Er zijn stiekem toch beelden, red. ;)

Zelf vaar ik volgens plan door de stroomversnelling en het geeft vertrouwen voor de rest van de tocht. Veel golven, hier en daar mooie keerwaters, walsjes, overspoelde stenen en alles met veel water maakt de Verdon een heerlijke speelbeek. Onze vaargroep heeft de grootste lol met Bart voorop. Nooit geweten dat een glimlach van oor tot oor er ook echt zo uit kan zien!

Wel jammer dat ik tot twee keer toe bij het spelevaren ben gaan zwemmen. Die rol van mij is echt heel roestig en ik beloof mezelf komende maanden deze roest te gaan verwijderen. Dit probleem gaat nu echt aangepakt worden. Het varen wordt er niet beter op en het spelevaren al helemaal niet. Daarbij vind ik het helemaal niet erg om wat te schrijven na een vaardag, maar ik gun het anderen ook!

Aankomst bij de pauze

Na de pauze dunt de groep wat uit. Wat nog te wachten staat is een stuk van 4 km mooi WW3. 10 personen besluiten hier nog de energie en zin in te hebben en 2 vaargroepen worden gevormd. We soppen vrolijk door en waar we voor de pauze lekker aan het spelevaren waren, gaat dit na de pauze vrolijk door. Met een tandje extra!

Aangekomen bij het einde stappen we voor de eindpassage uit.

Optionele eindpassage vanaf boven…

… en van beneden

Optionele eindpassage

Het is wellicht te doen, maar een zwemmer komt daar niet goed uit. Dus we stappen uit en beginnen aan de laatste uitdaging. De klim naar boven. Hotsend en knotsend over de rotsen en stenen komen we bij het wandelpad dat ons met een hele trappenserie naar boven brengt. Gelukkig wordt ons cardio-systeem ook getraind.

Boven wordt ieder met een heuse wave ontvangen en is het wachten op de chauffeurs. Die blijken een honderd meter hoger te staan bij Point Sublime. Dat point blijkt toch niet de uitstap, maar een prachtige toeristische parkeerplaats een paar honderd meter hoger. Een paar kilometer omrijden maakt dat we weer herenigd zijn.

We vertrekken en nadat we in Castellane bij de lokale ijssalon ons tegoed gedaan hebben aan het meest fantastische ijs dat er vandaag te vinden is, rijden we moe maar voldaan terug naar de camping. De regen klettert inmiddels hard op ons dak… Morgen laatste dag. Wat zal de regen brengen? Grote vaarsmurf heeft een poll uitgezet wat we morgen willen varen. Wordt vervolgd…

Roel

Waterstand: 40 m3 @ Stuwdam Castellane
Marlou heeft met toestemming elke avond gebeld met het lokale raftbedrijf, die krijgen tussen 17u en 18u info van de EDF. Overigens is er ook een bandje dat wordt ingesproken, 04 92 83 69 07, optie 1, maar daar heb je een echte Franstalige voor nodig om te ontcijferen…

Waterstand is ‘hoog’, maar je kunt het ook ‘overspoeld’ noemen. Het is leuk spelevaren, maar behalve de genoemde passage aan het begin (en de optionele bij de uitstap) spoelt het vooral goed door. Kortom: 40 m3 klinkt veel, maar is goed te doen.

Vaarders deel 1: Peter (vaarleider), Roy, Marije, Cees en Lucas; Bart (vaarleider), Roel, Marlou en Jaques; Rob (vaarleider), Bram, Eva en Beatrix; Gert (vaarleider), Erwin, Laura, Erik.
Vaarders deel 2: Bart (vaarleider), Marlou, Roel, Gert en Beatrix; Rob (vaarleider), Eva, Bram, Erik, Peter.

Instap: Pont de Taloire
Uitstap deel 1 en instap deel 2 Rivier: (43.793108,6.434187) Parkeerplaats: tegenover camping Verdon Carajuan gratis parkeerplaats (43.795581,6.436130)
Uitstap deel 2: Grand Canyon Verdon Couloir Samson (43.789669,6.395706) en dat is dus qua parkeren NIET Point Sublime!!!

Eva
Eva