Het is 10 uur ‘s ochtends, stipt komt elke dag de zon boven de berg uit op camping Les Milles Vent. Wij gaan de Guisane varen is het plan. De taak van Lucas en Bas is elke dag zwaar, waar planning betekent dat je ‘s avond inventariseert wie er mee gaan, welke auto’s beschikbaar zijn, en hoeveel boten er al dan wel of niet op een dak passen, is de tendens dat wat je ‘s avonds plant ‘s ochtends nog nooit exact is uitgekomen. Laten we dan maar uit gaan dat dit vandaag ook niet het geval is. Omgaan met onzekerheid hoort bij het wildwatervaren, en daarbij komen de lessen van Herman Finkers hier mooi van pas, die zei ooit in zijn conference: “de cursus omgaan met teleurstellingen kan helaas niet doorgaan”.
Vooruit, na wat boten wissels rijden we met goede moed rijden met de strijders die het ontbijt hebben gehaald in een nieuwe samenstelling qua autos in de richting van de geplande rivier. Maar het zou geen planning zijn om er ook niet van te kunnen afwijken. Aangekomen bij de brug in het dorp L'Argentière-la-Bessée willen een aantal toch de waterstand van de Gyronde bekijken, want zou het uurtje regen van gisteren dan toch genoeg water hebben gedropt dat we hem kunnen varen?
Alpenweek 2023, wie heeft nog trauma’s van deze parkeerplaats?
Ja, we mogen er toch aan geloven, de planning wordt weer omgegooid. We crossen naar boven en kleden om bij zowel het grasveldje boven (dat bekend staat als de oude camping) voor de gevorderde vaarders, en een meter of 500 daaronder bij de nieuwe camping. Maar hier komt het, om daar te komen moet je een heel klein overgroeid modderig paadje naar beneden strompelen, dat wij dus per auto probeerden te glibberen, om er na 500 meter op geattendeerd te worden dat we bovenaan moesten instappen. Daar komt weer die onberekende flexibele logistieke competenties van de batavieren weer te pas. Bram stelde een rotondeprogramma op voor de 8 auto’s die in de drek waren gestrand om de aftocht in te zetten. Ongeschonden komen we er helaas niet door, vandaar mijn schrijven, maar de materiële schade (de krassen) was gelukkig al een afgeschreven feit voor de eigenaar. Op naar de rivier.
Guido
Instap bij de tweede camping
Na het heldhaftige verhaal van gisteren was er vandaag een andere reden die nog veel te maken heeft met de dag van gisteren. Na zo’ n zware dag als gisteren waren al mijn spullen in verschillende auto’s gestrand en na het indelen van groepjes. Bleek een van mijn gestrande materialen nog in de auto te liggen die net op het punt stond om naar beneden te rijden. Helaas was dit een vrij essentieel onderdeel om mee te kunnen peddelen. En op je handen naar beneden is toch vrij lastig. Gelukkig was daar een attente mede-Batavier die de peddel uit de auto toverde met een luidkeelse lokroep “Lucas ben je niet iets vergeten?”. Dat deed direct een belletje rinkelen, alleen reageerden er meer mensen op deze lokroep, vandaar dit stukje. Verder was het bovenstuk stenig maar erg leuk.
Na een lange dag ploeteren hadden we ons ijsje wel verdiend. Net naast de baan van Argentière zit een leuk barretje waar we die hebben verorberd. Eind goed al goed.
Lucas
De stuw is vrijwel volledig verdwenen
Ik was aan het varen op Gyronde. Het ging helemaal prima ik was al een keer van de slalombaan geweest bij Argentière en dat ging ook goed.
Tot ik bij de tweede keer bij een van de laatste golven om ging. En toen ging ik zwemmen.
Toen redde mijn vader mij en mijn moeder ging achter mijn boot aan. Gelukkig had mijn moeder nog net op tijd mijn boot. Het had echt geen seconde langer moeten duren anders was mijn boot weg. En ook kwam Lucas mijn moeder op tijd helpen.
En zo kwam het allemaal weer goed.
Tijmen, 9 jaar
Waterstand: 61, eerst dalend tot 59, daarna stijgend tot 67 cm / 20 - 24 m3 @ L’Argentière-la-Bassée
Vaarders: Sjoerd, Jacinta, Tijmen, Guido, Lilly, Femke, Bram vG, Eva, Tom, Lucas, Roy, Jacques, Marije, Cees, Marije, Bram V, Mayke, Cas, Wouter, Marlou, Erwin, John, Erwin, Lucas
Instap: Gyronde (oude camping, en nieuwe camping). Tip: je kon nog steeds op het grasveld van de oude camping komen met de auto, maar je moet wel zo snel mogelijk rechtsaf ;)
Uitstap: Argentière (baantje)
Na twee dagen op het wilde Franse water te hebben gedobberd, gingen we op donderdagmiddag nog even oefenen op de slalombaan. Aangezien het gelukt was om het gat door te varen, dacht ik dat ik nu wel na de eerste golf meteen het keerwater in kon sturen. Dat lukte dus niet en de onderkant van mijn boot zag het daglicht. Mijn volgende gedachte was om te eskimoteren, dat hadden we immers geoefend. Ook dat blijkt tegen te vallen als het er echt om gaat. Gelukkig gingen alle technische oefeningen daarna prima en heb ik weer veel geleerd. Ik ben benieuwd hoe ik deze nieuwe kennis in praktijk ga brengen als we weer de rivier op gaan. Ik heb er in ieder geval zin in.
Pieke
“De linkse pan is normaal, de rechtse pan heeft wat meer pit”
Zie ook:
