Vandaag zou ik eigenlijk een rustdag hebben, maar gisteravond was ik uit mijn tent gebeld, want Chateau Queyras was toch ineens een optie. Ik moest wel dan de gehele Midden-Guil varen, wat geen goede combi is met een geplande rustdag. Maar de kans op revanche van 8 jaar geleden, waar ik bijna Guardian Angel gedaan had zonder te rollen. Maar helaas op de laatste echte passage, waar uitstappen niet echt nodig was, was het toch een vrij vochtige afvaart.
Dus met een ietwat vermoeid hoofd, zijn wij om 09:03 weggereden, slechts 3 minuten later dan gepland. Eerst de flipperkast van Chateau Queyras. 8 jaar geleden ging ik daar nog doorheen als tol (speelbootje) met minimaal een 720, ging ik er dit keer doorheen als pingpong balletje (iets groter speelbootje, past nog steeds zijwaarts). Verbetering in de omwentelingen, maar dit jaar toch was meer zijwaardse pitch dan gewenst, dus die moet nog een keer goed. Maar even doorspoelen naar het einde van de Guardian Angel, vroeg ik me toch af waar die passage toch bleef. We hadden al een hoop gehad, en de kloof werd al maar breder en breder. Jaivi vaart zonder iets te zeggen om de volgende steen heen de volgende passage af. Blind vaar ik op gepaste afstand om de desbetreffende steen heen, waar ik tot mijn schrik mij ineens midden op de passage bevind die ik nu echt goed wilde doen. Verbijsterd parkeer ik mezelf op de eerste de beste steen, waar ik eindelijk eens rustig de passage kan bekijken, zie dat het eigenlijk niet zo spannend is, en mij heeeel langzaam steentje voor steentje de passage af laat glijden. Niet gerold, maar toch wat meer steentjes aangetikt dan nodig.
Al met al, een geslaagde revanche, maar zeker Chateau mag eigenlijk nog wel een keer. Nu dit alles zo geslaagd is, is het natuurlijk de vraag waarom ik toch dit stukje schrijf, maar ik vermoed dat Dennis daar uitgebreid over gaat schrijven. Dus bij deze:
Jeroen
Bij het scouten van de Grille konden we Jeroen in zijn Freestyle bootje een bijzondere alternatieve lijn zien varen. Daarom gunde ik het hem om het ook een keer in een bootje met iets meer volume te varen. (Lees: ik zag het niet zitten en Jeroen wilde het nog wel een keer doen, dat scheelde mij weer dragen (dacht ik). Bij het aanvaren van de passage waren er 2 opties, de S bocht nemen of rechts over een steen heen, zolang je daar maar niet tussenin zat, daar wilde je niet zitten. Bij het aanvaren kwam er de realisatie dat een grotere kont op je boot betekent dat je ook wat uitzwenkt, dus werden er meerdere stukjes plastic achtergelaten op stenen. Bij de kruising waar 2 opties waren besloot Jeroen geen keuze te maken, dus besloot de stroming dat hij naar de ene plek ging waar hij niet wilde zitten. Hij kwam daarbij mooi tegen een steen aangeplakt. Hij wilde duidelijk geen hulp hebben, want Guido kreeg al een peddel naar zijn hoofd gegooid (naar zijn zeggen: om de peddel te redden). Na toch maar uitgestapt te hebben heeft hij lekker een stukje mogen zwemmen, waarbij hij vakkundig onder werplijnen door wist te zwemmen. Na een heldhaftige reddingsactie van de aanwezige vaarders is gelukkig Jeroen en het materiaal allemaal veilig op de kant geëindigd (En mocht ik alsnog wandelen met mijn boot). Na de heldhaftige reddingsactie kwam er een dropje van 1.5 meter, waarbij Sjoerd besloot dat dit vast moest als een waterval, en in plaats van een boef slag zijn voorpunt recht naar beneden liet vallen, en daarbij mooi op zijn voorpunt wist te staan (op een steen).
Hierna kwam nog een klein stukje Grille, die uiteindelijk niet zo ingewikkeld bleek, zolang je je lijn maar haalde.
Hierna kwam de Tunnelpassage, waar Lucas in geuren en kleuren over kan vertellen (waarin ook zal blijken waarom juist hij dit stukje mag schrijven):
Dennis
Grille
Zoek de boot van Dennis!
Onderkant Grille
Zoals hierboven al was geschreven week het vaarplan door een goede pitch van Tom iets af van het oorspronkelijke vaarplan. Plan 1 was 2 instappunten (Triple steps en tunnel ) dit werden er ineens 3 met het chateau. En toen kwam de mooie puzzel die tot vertrek nog niet gelegd was. Er was al snel een groepje voor instap chateau en ook triple steps was snel gepuzzeld. De tunnel instap verviel en toen waren het er weer 2. De ochtend van de instap bleken er wat afhakers en zieke en toen na de volgende boten en auto puzzel waren we om 11 uur vertrokken naar de instap onder triple steps.
Over de machtige passages is al gesproken maar er is 1 Passage die achter blijft in verhalen maar toch altijd met veel plezier en gescout gevaren wordt. Vandaag zet ik deze passage even in het zonnetje. De naam van de passage: de tunnel. Nee, je vaart niet door een tunnel. Maar de auto gaan langs de passage door een tunnel. Waarom vind ik deze passage zo belangrijk omdat ik hier vaker een haat-liefde-relatie mee heb. Voorgaande jaren was hij gelukkig nog zo lief mij in de boot te laten dit jaar had hij andere gedachten.
Na al vele leuke dagen te hebben gehad was mijn tankje alweer wat leeg maar hé we komen weer bij de lieve tunnel. Na het even te hebben bekeken zagen we dat hij iedereen erdoor liet gaan zonder problemen. Ik dacht dit kan ik ook alleen zoals ik al schreef is het een haat-liefde-relatie. Na wat kijken en minder doorpeddellen kwam de grote steen steeds dichter en dichter naar mij toe ik heb nog even gekeken of de steen voor mij aan de kant voor gaan dit deed hij niet helaas nadat mijn bootje verticaal omhoog kwam wilde de boot weer graag geheel het water raken, maarja de steen ging nog niet aan de kant dus bekeken we de tunnel voor de rest maar van onder water hier is hij net zo stenig als boven water. De tunnel is blij dat hij weer in het zonnetje is gezet, ik ben iets minder blij want zwemmen is nog steeds niet fijn. De rest van de rivier blijft leuk, helaas is er niemand die het in het zonnetje mag zetten.
En laten we hopen dat het zonnetje weer gaat schijnen want regen vinden wij batavieren niet zo leuk (wel lekker knus zo in de partytenten met zijn allen).
Lucas
Still uit Lucas’ tunnelpassagevideobewijs
Tom
Waterstand: 29 cm / 4.6 m3 @ Pont de la Chapelue (tegenwoordig automatische peilschaal te vinden in de RiverApp, vertaling naar m3 nog altijd via queyraft.com)
Instap: boven Queyras, en onder tunnelpassage
Uitstap: stuwmeer Guil
De ‘thuisblijvers’ speelden op de baan:
Sanne heeft pogingen gedaan.
Sybrand werd op sleeptouw genomen (“hoe moeilijk kan het zijn?”)
Met z’n tweeën op een sup dan, gaat dat dan wel goed? (Nee.)
Waterstand: 55cm / 44m3 @ Embrun La Clapière
Zie ook:
