Het is ochtend, iedereen ontwaakt en er heerst een ontspannen sfeer op het Bata4-kamp. Hoewel alles weer op de welbekende vertrouwde manier is ingericht, is de routine nog niet helemaal daar. Het brood kan pas om 8.30u opgehaald worden wat maakt dat bij de briefing op zaterdagavond verteld is dat elke batavier vóór het ontbijt zijn spullen op orde moet hebben en de boten op het dak. Dat is wel even wennen. Om zo uit je tent bezig te moeten met je neopreen, je werplijn en je boot. Morgen zal het wel soepel gaan, maar het piept en kraakt in het kamp. Gelukkig voelt alles weer als vanouds als Jaques de gebakken eieren bakt en Marije de havermoutpap kookt. Met de opkomst van een aangenaam zonnetje belooft het een mooie dag te worden.
Wanneer Nyke en Rob terugkomen van de rivierschouw wordt het traject van de dag bekend gemaakt en worden volgens afspraak de vaarleiders opgesteld in een mooie cirkel. Deelnemers verdelen zich en al snel is duidelijk wie met wie vaart vandaag. De afspraken worden doorgenomen alsook wordt de materiaalcheck gedaan. De afspraken die vanuit het veiligheidsweekend afgelopen jaar gemaakt zijn, worden keurig opgevolgd.
Grote Smurf deelt het plan
In colonne rijden we naar de instapplek die op slechts 10 minuten rijden ligt.
Als de auto’s stil staan, is het dan ook nog steeds een colonne?
Redelijk vlot weet ieder de weg naar de rivier te vinden en al snel ligt de hele club in het water en vertrekken de vaargroepjes 1 voor 1. Het is prachtig weer. De zon schijnt en met 24 graden is het goed toeven op de Coulomp. Een mooi ww 2(+) riviertje wat door het prachtige landschap van d’Alpe Maritiem stroomt. Ik vaar in mijn Wavesport Project, mijn semi speelbootje dat tot nu toe alleen nog maar de Erft en de Spiegelgolf gezien heeft. Plan is om daar alleen vandaag in te varen, nu het water nog mild stroomt en ik het risico om te rollen wel aan wil gaan. Het is namelijk niet zo’n goed huwelijk, mijn rol en deze Wavesport Project…
Nyke, Laura
Beatrix laat zien hoe je chill een steen knuffelt
Dat wordt net na de lunch weer pijnlijk duidelijk. Aangezien ik voor de pauze heerlijk voer en de boot weer vertrouwd voelde, besloot ik in het aanzicht van iedereen wat te experimenteren in de golf voor het pauzestrandje. Beetje surfen, beetje in-uit varen, dat gaat best lekker. Eens kijken of bootje ook wat old school wil loopen? Dat gaat best lekker! Bij de derde keer duw ik de boot nog wat harder de golf in en ik word nog iets harder omhoog gezet. Dat is tof! Echter: terwijl ik voel hoe de zwaartekracht zich meester maakt van mijn zwaartepunt en mij ondersteboven werkt, beland ik op mijn dak. Tijdens deze reis word ik me bewust van de gedachte die door me heen schiet: “De eskimorol is nog nooit gelukt in deze boot…”. Dat belooft niet veel goeds. Ondanks dat doe ik een poging, maar deze resulteert niet in het gewenste resultaat. Nogmaals een poging… inzet een 10, resultaat een 0. Helaas. Terwijl ik overweeg wat te doen, word ik plots geconfronteerd met schurend grind op mijn helm. Dan maar uit mijn boot, dat voelt in ieder geval vertrouwd. Al snel ben ik boven en tot mijn verbazing zit ik met mijn kont op het grindbed van de Coulomp. In de linkerhand mijn peddel, in mijn rechterhand mijn boot. Bewust van alle Batavieren wiens ogen ik in mijn rug voel. Die allemaal getuige waren van deze fantastische actie en scanderen dat er gelukkig iemand is die mag schrijven. En dat ik mezelf in deze “diepte” zelfs met mijn oorlel omhoog had kunnen duwen.
De hele lunchgroep kijkt vermaakt toe
Ik accepteer mijn lot en besluit nog even te blijven zitten. Ik voel het water stromen, de temperatuur is laag, maar goed te doen. Het uitzicht is prachtig. Mijn ego enigszins geknakt, maar niet gebroken. De Alpenweek is begonnen! Hier doe ik het voor! Kom maar op met die laptop: ik schrijf graag over deze prachtige dag!
Even uitrusten…
Ik hoop komende week elke dag zo te mogen genieten en wie weet schrijf ik nog wel een dagje. Gewoon omdat het kan…
Liefs Roel
De eerste vaardag, het is een mooie dag met prima weer naar een goed ontbijt gaan we groepen maken. Hier gaat het al helemaal mis, als vaarleider (vaarlijder) heeft niemand van de groep mijn zien staan om bij aan te sluiten dus na 30 seconden stond iedereen in een groep en ik nog alleen. Gelukkig wilden Bart, Rob en Martijn nog wel bij mij aansluiten. Hiermee heb ik wel een ervaren groepje om te begeleiden. Als er iemand in deze groep zou gaan zwemmen dan zou ik dan wel zijn.
Eenmaal bij de instapplek stond Bart te springen om te beginnen en was in een recordtijd beneden en in zijn boot. Ik kleed met nog rustig aan en ga naar beneden. Eerste deel van het pad is wel een beetje steil maar met wat teamwork brengen we de boten naar beneden getild.
De rivier zelf is lekker koel en begint heel mooi met een passage met leuke keerwaters. Dit gaat een tijdje lekker verder. Bij een mooie stenen brug houden we pauze, dit is ongeveer een kilometer van de samenkomst met de Var.
Op de Var staat duidelijk meer water en dus ook druk. Dit is even omschakelen maar geeft wel wat mooi grotere golven. Ook hier wordt lekker gespeeld tussen het afvaren door. Bij een bochtpassage ziet Martijn een klein half overspoeld steentje te laat en wordt er hard tegenaan geduwd. Hij komt er gelukkig recht op vanaf maar het was wel even schrikken. Vanaf hier dobberen wij rustig door naar de camping.
Erwin
Waterstand: nat genoeg om te varen, diep genoeg om te zwemmen… (~17 m3 @ Var Entrevaux, maar dat is natuurlijk na de samenvoeging, Coulomp heeft geen peilschaal)
Vaarders: Erwin (vaarleider), Martijn, Bart en Rob; Peter (vaarleider), Frank, Jacques, Dénis; Marije (vaarleider), Roel, Gert, Beatrix, Cees; Bram (vaarleider), Hein, Lein, Marlou, Erik; Nyke (vaarleider), Eva, Laura, Roy en Annelie.
Instap: N202 ter hoogte van Pont de la Donne
Uitstap: Camping du Brec
Na een zelfgeleerde les is Gert uitgerukt in een groter stuk plastic, maar of dat vandaag nodig was...
Het thema deze week is ‘groepsfoto’
Marlou
Peter, onderweg naar een steen om z’n nieuwe boot stukje bij beetje op stuk te varen
Rob
