Bij het organiseren van een wildwaterweekend is natuurlijk één van de belangrijkste keuzes die gemaakt dient te worden de rivierkeuze. De waterstanden waren een beetje lastig en uiteindelijk kwam de organisatie met een shortlist bestaande uit Salm, Lienne, Irsenbach, Kyll en Lieser. Daarbij had één organisator een voorkeur voor de Salm en de ander voor de Lieser… Dus werd er naarstig gezocht naar een huisje precies tussen deze beide rivieren in, wat resulteerde in een leuk modern appartement in de middel of niks in Duitsland bij de Belgische grens.
Het aantal deelnemers van dit weekend was een beetje wisselend met allerlei in- en uitvoegers, waarbij een last minute zieke de autoverdeling nog een beetje uitdagender maakte. Echter na wat appjes, belletjes en overleg bleek de gemiddelde Batavier weer ontzettend flexibel te zijn en kon het weekend toch doorgaan. Uiteindelijk belanden we daarom met 5 man in Halenfeld. Gezien het oorspronkelijke idee was om zaterdag iets Duits te gaan varen, werd er natuurlijk vrijdagavond uitgebreid gediscussieerd over de rivierkeuze. Helaas waren de waterpeilen ondertussen overal flink gezakt, waardoor de keuze erg beperkt werd. Als gevolg daarvan zijn we uiteindelijk toch bij de rivier uitgekomen die de voorkeur had van onze zieke organisator: De Lieser.
Voor alle aanwezigen, die bekend waren met de Lieser was het echter een tijd geleden dat we deze rivier gevaren hadden. De voornaamste herinnering was het aankomen bij de blokkendoos bij Pleiner Mühle bij schemering en dus was er nu een voorkeur om deze te doen met voldoende daglicht. Als gevolg daarvan werd besloten het korte traject te varen en hierin zo veel mogelijk te spelen. De eerste grote keerwaters werden gebruikt om goed te oefenen met in- en uitvaren, s-bochten en overtraverseren (en waar nodig achterstevoren).
Hein neemt Rhea op sleeptouw
Daarna volgde een landschappelijk mooie rivier met enkele leuke bochtstromingen en rotsen midden in de rivier. Na 1,5 km hebben we heerlijk in het zonnetje gepauzeerd.
Hans zou zeggen: wat is het leven toch zwaar hè?
Net voor de helft ligt een flinke boom over de rivier in een overzichtelijke bocht, maar daar kon je gemakkelijk onderdoor varen.
Verder kwamen we een stuwtje met vistrap tegen (met deze waterstand rustig vanaf boven te bekijken, en links af te varen, red.).
En er was nog een wals, waar onze heren heerlijk in hebben zitten spelen.
“Deze is net zo lief als de Spiegelgolf, dat kan jij ook!”
Het was voornamelijk een hele relaxte tocht met enkele leuke speelplekjes, maar we keken uit naar de beruchte blokkendoos.
De beschrijving van deze blokkendoos bij Pleiner Mühle noemt een mooie nauwe doorgang in het rechterkanaal en in het linkerkanaal een stevige wals over de gehele breedte. Het rechter kanaal bleek vol te liggen met bomen, dus dat was geen optie. Echter de stevige wals was met deze waterstand geen obstakel en kon via rechts prima gevaren worden.
Zo rechts…
Of net niet helemaal rechts genoeg…
Rechter kanaal (hier links) helemaal dicht. Wals in het linkerkanaal net zichtbaar.
Bij Pleiner Mühle werd er nog even gediscussieerd om alsnog door te varen tot Wittlich, maar gezamenlijk werd besloten om dit niet te doen en hebben we heerlijk genoten van enorme ijsjes in Wittlich.
En mijn reden tot schrijven… Tja vandaag gebeurde er niets wat zorgde voor een schrijfbeurt, maar ondergetekende had er nog één tegoed. Iets met een dopje in het zwembad. Gert weet de details ;)
Annelie
Waterstand: 71 cm / 5,4 m3 @ Plein (heel licht dalend)
Vaarders: Bram, Hein, Rhea, Laura en Annelie
Instap: Wegbrug Grosslittgen-Schladt
Uitstap: Pleiner Mühle
Zie ook:
