Een (licht)gevorderden weekend stond op het programma. En er lag genoeg sneeuw die dreigde te gaan smelten. Nyke en Erwin regelden 8 Batavieren, een huisje en het eten, dus we gaan!
Uiteindelijk blijkt de sneeuw sneller te smelten dan we hoopten. Of het weekend hadden we 1 à 2 dagen vooruit moeten trekken, maar dat schijnt niet te kunnen. De Prüm leek nog wel lang water vast te houden, en de licht gevorderden bleken toch allemaal wel gevorderd, dus werd voor de zaterdag de Irreler Wasserfälle ingepland. Of er zondag nog wat te doen valt is een probleem voor zondag.
Mark P sloot ook aan, en had nog een stuk of 6 van de Willebroekse meegenomen. Die trokken zelf hun plan. (Dat gaat vast goed, toch?)
We waren hier vorig jaar ook al, met net wat meer water (22 m3, nu 19 m3 dalend). Toen waren er op ‘de’ passage 2 mogelijke lijnen (in dat verslag heel mooi uiteengezet door Tom), nu leek de linker lijn niet mogelijk door een steen die nu duidelijk zichtbaar je zou wegzetten.
Maar ook de rechter lijn ‘voelde’ anders dan eerder. Die zette veel van ons ondersteboven of achterstevoren. 1 van de 3 runs van mij werd ik ook achterstevoren gezet ondanks dat ik precies hetzelfde dacht te doen als eerder (namelijk “helemaal rechts op de tong, en dan met je peddel in de lucht afwachten wat je moet doen” ;)). Maar dat ging niet zo mooi. En ik zakte door m’n steun. M’n rol zit er gelukkig goed in. En ook die van de andere natte Batavieren gelukkig goed bevonden. Uiteindelijk leverde voor de derde keer met ‘echt heeeeel erg rechts aanhouden en helemaal over het kussen naar beneden roetsjen’ het mooiste resultaat. Maar diezelfde lijn was voor Mark… tja… Hij zal er zelf wel over schrijven.
Mijn eerste run, die ging goed maar niet netjes
Met de kennis van vandaag: Anke wordt 0.2 s hierna gewokkeld
M’n derde run, die was uit het boekje!
Overigens hebben we net even druk allerlei filmpjes bekeken, ook van de Willebroekers. Ook vandaag waren er 2 lijnen waar je droog mee kon blijven. De al beschreven lijn helemaal rechts over het kussen. Maar als alternatief een lijn van rechts naar links snel het keerwater links in. Een beetje wat Anke deed, maar dan op een of andere manier nóg iets eerder linksaf slaan. Hiermee miste je blijkbaar net die lelijke steen onderin, maar ben je wel in het keerwater voordat het één grote chaos wordt.
Mark laat dat hier zien
(Ik schrijf dus zoals meestal niet om het zwemmen. Dit keer is de smoes voor de vergeten spullen als volgt: ik had m’n long john meegenomen naar de lichtjestocht omdat ik niet wist of ik misschien wel open canadees zou varen met iemand anders. Niet dus. Maar toch dat ding uit m’n tas gehaald daar, denk ik, en ergens op de club achtergelaten?)
Bram
Na een eerste (vlekkeloze - ik vermeld het toch maar even) run met mijn Vlaamse vrienden vaar ik de tweede run met de Batavieren mee. Kwestie van ook een keer alle keerwaters varen op het traject. Dat gaat allemaal probleemloos tot de sleutelpassage. Daar kruip ik naar de rand van het keerwater om voor iedereen aan te geven of de passage vrij is of niet; daardoor zie ik iedereen de passage eindigen met een eskimorol, op Bart na, die een 180 doet onderweg.
Ik vaar aan en zet mijn lijn... Helaas, punt iets te ver naar rechts. Ik denk na over het keerwater in de passage en ben “af”. Onder water voel ik de boom onderwater aan mijn peddel trekken, rollen zit er niet meer in. Tijdens de zwem probeer ik mijn boot nog een ruk te geven, maar er staat toch te veel druk op en moet ‘m laten gaan. Jammer genoeg spoelt die onder de boom waar ik eerder deze week al foto’s van heb rondgestuurd, inclusief een gekraakte boot.
De boom die Marks peddel zou hebben afgepakt ;)
Hier denkt Mark zelf z’n boot nog te kunnen redden
Hmm, tevergeefs probeer ik er van de linkeroever bij te komen.
Na oversteek biedt ook trekken aan de boom vanaf de overkant geen oplossing. Dan trekt Dennis de stoute schoenen aan en, gezekerd aan de bovenste stam, werkt hij zich al glibberend naar de boot. Na een paar pogingen met zijn hoofd onder water lukt het om een lijn vast te klikken, nu is het alleen nog trekken. Met vereende krachten komt de boot op de kant; met een diepe plooi in de bodem en losgewerkt tussenschot. Klein minpuntje voor Lettmann; bij de Granate zal het voorste tussenschot ook al met 2 kleine schroeven vast; die trekken door het plastic heen bij veel druk, maar verder is de schaal nog intact (goed genoeg om zondag Amblève te varen iig). Voor mij is dat het einde vandaag. Bedankt allemaal!
Mark
Een eerste poging: kunnen we aan de boom trekken en komt de boot dan los?
Neusklemmetje op, “even” aanklikken
Gelukt, tijd om een constructie te bouwen…
… en heel hard trekken!
Los! :D
Waterstand: 76 dalend tot 73 cm / 19,4 dalend tot 17,9 m3 @ Prümzurlay
Vaarders: Nyke, Erwin, Martijn, Marlou, Bart, Anke, Bram en Mark met een stuk of 6 Willebroekers en Oeters
Er zit trouwens nog meer in het stuk, een kleine sfeerimpressie:
(Erwin liet zien hoe diep je hier kon gaan, dus deze foto van Marlou is van het juiste moment :P)
Bonenstoof met tortilla-chips (en rijst)
Zie ook:
