Meckelenburger Seenplatte 20-27 juni 2026
De Meckelenburger Seenplatte is een groot merengebied dat 640 km van Nijmegen en ruim 100 km boven Berlijn ligt. Een mooie streek met veel natuur en weinig mensen.
Het zuidelijk deel, ‘die Kleinseenplatte’ bestaat uit een aantal kleinere meertjes waarvan er veel onderling zijn verbonden door beken en kanalen of door de rivier de Havel die van zuid naar noord de hele Seenplatte doorkruist. Aan de oevers van de meren liggen veel campings die altijd wel een plaatsje hebben voor de mensen die met een tentje meerdaagse kanotrektochten ondernemen, de zogenaamde ‘Wasserwander'.
Wij gingen op pad met zes leden van NKSV de Batavier en hadden besloten om geen trektocht te ondernemen maar om vanuit een vaste standplaats meerdere tochten te varen.
We kozen voor Campingplatz am Gobenowsee een meertje in de buurt van Canow. Een goede keuze: we hadden in de schaduw van grote bomen drie ruime terrasplaatsen naast elkaar. WimS vond zijn onderkomen in een wijnvat met bed. Het zou de hele week zonnig en rond de dertig graden worden. De nachten waren relatief koel.
Zondag
We kwamen op zondagavond aan op de goed gevulde maar uitzonderlijk stille camping.
Dick, Brechje, Simone en WimS hadden nogal wat vertraging opgelopen door wegwerkzaamheden. WimC en Ireen namen vooral binnenwegen. Het was een mooie groene route waar de rode Wauw vaak te zien was. En omdat we met de twee zeekajaks op het dak toch zo hard wilden rijden, scheelde het niet veel tijd.
Na het installeren hebben we heerlijk gegeten van meegebrachte ingrediënten zoals kant en klare piepers met spek, salami, ui etc, aangevuld met oa de laatste drie eieren uit het campingwinkeltje. Hiermee bereiden we met vereende krachten ter plekke een aardappeltortilla en salade. Daarna werden de plannen gemaakt voor de volgende dagen. We wilden bij voorkeur de meren en beken bevaren waar geen gemotoriseerd verkeer is toegestaan. Twee tochtjes direct vanaf de camping en twee vanaf een instapplaats ergens in de buurt.
Maandag
Een tocht vanaf de camping via de Dollbek, een kraakheldere beek met riet, wilgen, waterlelies, gele plomp en zo meer die door de bomen naar de Labussee kronkelt.
Daarna over de Labussee via de sluis bij Diemitz naar de Rätzsee.
Vanuit de sluis gingen we via de Drosedowerbek weer terug naar de Gobenowersee en de camping.
De tocht was met twintig kilometer door wat ongepland heen en weer varen in het begin wat langer uitgevallen dan gepland. WimS had met zijn wat kortere deelbare boot behoorlijk hard moeten werken. Irene vaarde overigens in een boot die we op de camping hadden gehuurd, wat een uitstekende keus bleek.
‘s Avonds eten bij Gaststätte Bodinka in Wesenberg waar veel vis op het menu stond. WimC was jarig en daarom geen Bob. Eerder die dag trakteerde hij op douchemuntjes, weer eens wat anders dan taart. We konden met Lara (het hondje van Simone) alleen op het terras terecht. Lara vaarde overigens de hele week elke dag geduldig mee. Rustig om zich heen kijkend en met de achterpootjes in het voorste dekluik van de Wadloper van Simone.
Dinsdag
De tweede tocht. Vertrek vanaf de camping en via de Dollbek naar de Labussee maar nu via de sluis bij Canow naar de Canowersee.
Bij deze sluis kun je kiezen of je je laat schutten of dat je je kano’s overdraagt of met behulp van een karretje op treinrails vanuit het water voorbij de sluis sleept. Het leek erop dat we vrij vlot door de sluis zouden kunnen maar toen er een aantal jachten en een ‘Hausbot’ (een varende stacaravan) naar binnen waren gevaren riep de sluiswachter ons de woorden ‘nächste Runde’ toe. Hmm,.. rondje wachten dus… We besloten om alvast twee boten met het treintje voorbij de sluis te brengen. Gewoon omdat dat leuk is. Er passen twee kajaks op het ding. Voorbij de sluis kon Brechje genieten van haar eerste tewaterlating. Het karretje met daarop haar boot en daarin Brechje rolde vanaf de oever zo de Canowersee in.
Ondertussen kwam WimS al met zijn boot en eigen karretje ook naar onze kant van de sluis. Dick en Irene wachtten nog op ‘die nächste Runde’. Toen we het karretje weer terug hadden gesleept voor de volgende twee kajaks zou de sluis bijna weer opengaan. Maar... de sluiswachter hield de deuren dicht en ging ff lunsen 😂.
Uiteindelijk hebben we de boten van Dick en Irene ook met het treintje voorbij de sluis geduwd. Deze keer kon Irene genieten van een lancering met het treintje. Mopperend moest Dick na al dat wachten dus alsnog het karretje voorbij de sluis trekken. ‘Ik ga nooit meer via een sluis', sprak hij wijs. We waren inmiddels zeker een uur verder maar wel weer lekker op het water. We voeren een stuk over de Canowersee en de Kleiner Pälitzsee over het Hüttenkanal richting de Schleuse Wolfsbruch. Van daar een stukje terug naar een steiger van een kanoverhuurder naast een terras/restaurant waar we in de schaduw hebben geluncht en een ijsje gegeten op het terras.
Toen weer verder over de Kleiner Pälitzsee. Een mooi stuk in oostelijke richting over het meer tot voorbij de hoogspanningskabels. Het was inmiddels erg warm en we besloten om toch maar de terugreis te aanvaarden. Nu kwamen we precies op het goede moment bij de sluis en werden we vlot geschut. Daarna weer via de prachtige Dollbek en de Gobenowsee terug naar de camping.
Voor het menu van de dag was een zak rjjkgevulde tortelinni, meegebracht door Brechje, het uitgangspunt om een stevige maaltijdsoep te maken. Aangevuld met bruikbare ingrediënten uit diverse koelboxen en het campingwinkeltje was er weer voldoende waarmee Irene met haar Cadac Safarichef onze maaltijd van die dag op tafel kon toveren.
Een douchemuntje kost op de camping €1,50. Maar vanaf onze plaatsen kon je ook zo vanaf de Badesteiger het heerlijke water van de Gobenowersee inlopen om je op te frissen. Dat mag je daar met of zonder badkleding doen. Alles is goed. Voor de meeste voormalig Oost Duitsers in dit gebied is FKK heel gewoon.
Woensdag
‘Woensdag is rustdag’. Dat hadden we van tevoren zo bedacht en bleek een goed idee. Er werd gewandeld in de buurt richting Seewalde een mooi in het bos gelegen dorp dat een instelling is voor mensen met een verstandelijke beperking. In het bijzondere winkeltje hebben we een middeltje gekocht tegen alle soorten teken en muggen. Want muggen zaten er. Ze waren groot, een beetje sloom maar ze beten lelijk in het rond. Het middeltje op basis van eucalyptus en citroen rook wel lekker maar werkte zoals verwacht niet zo best. Weinig keus. Aan Deet deed men daar niet. Wel hadden ze er superverantwoord maar onwaarschijnlijk dure bananen te koop. Gelukkig trapten wij daar niet in.
Tegen de avond deden Brechje en WimC boodschappen bij een van de twee tegenover elkaar gelegen Netto supermarkten in Wesenberg zodat we de komende dagen genoeg te eten en te drinken hadden. Vrijdag zouden we weer uiteten.
Onder leiding van de chefs Dick en WimS kookten we samen een Mexicaanse maaltijd. Na het eten maakten we een koele en rustig tochtje van ongeveer twee uur vanuit de camping naar het noorden. Nog maar een keer door de schitterende natuur van de kronkelende Drosedowerbek en bij een halfvolle maan weer terug. Mooier kan het bijna niet.
Donderdag
Het zou vandaag erg heet worden (32+). De nachten waren gelukkig nog altijd behoorlijk koel. We besloten om het rustig aan te doen. We zouden de bootjes opbinden om vanaf een andere plek te vertrekken. Ter plaatse huurden we de bootjes voor WimS en Irene.
We vertrokken vanuit de Ellbogensee in Priepert vanaf de steiger van Kanatu Kanuverleih. Via de Grosser Pripertsee en een stukje over de Havel naar de aan het water gelegen Imbissstube ‘Beim Fischer. In de schaduw hebben we anderhalf uur genoten van onder andere gerookte vis, de koele drankjes en de rust.
De warmte viel toch nog mee dus we besloten om een stukje door te varen op de Drewensee. De wind trok een beetje aan en gaf wat koelte. We voeren uiteraard allemaal met een hoed of pet, dronken veel water en droegen lange mouwen. De kajakverhuurder bleek lastiger terug te vinden dan we dachten 😉.
Vrijdag
Het zou 34 graden worden vandaag en opnieuw stralend zonnig. Zeker op het water dus extra oppassen voor oververhitting. Simone, Irene en WimC wilden daarom vroeg in de ochtend bij het krieken van de dag een kort tochtje doen. Dick, Brechje en WimS wilden daarna nog een tochtje op de Schwanhavel varen, een beekje bij Wesenberg.
De vroege vogels lagen om 6:00 uur bij de steiger op het water voor een tochtje van twee uur op de Drosedowerbek. Om 8 uur waren we weer terug. De ochtendnevel maakte het tot een heel mooie ervaring. Vooral wanneer je - op aanraden van WimC - een poosje voorop ging varen.
Dick maakte ondertussen zijn schoonheidsslaapje af. Bij thuiskomst gingen Dick, WimS en Brechje richting Wesenberg om de Schwanhavel te varen. Een smalle, ondiepe beek die grotendeels in de schaduw van bomen stroomt. Met de temperatuur van vrijdag werd dat een jungle-achtige ervaring.
‘s Avonds hebben we weer gegeten bij Gaststätte Bodinka in Wesenberg. Weer vis en weer lekker. Bij thuiskomst in de halfvolle maan nog vanaf het steigertje in het frisse water van de Drosedowersee afgekoeld.
Zaterdag
Vertrekdag. Vandaag wordt het hier 38 graden. Dick en Brechje rijden in één dag naar huis. Ireen en Wim C in twee. Simone en Lara gaan door naar Zweden en WimS naar Berlijn. We kijken terug op een heerlijk weekje kajakken, natuur, zon en aangenaam gezelschap.
Irene en Wim
